شنبه سی‏ ام فروردين ماه امسال، يکصد و بيست و هفتمين سالروز مرگ دريافتگر برآيش هستی، چارلز رابرت داروين است. داروين، گشاينده رازی بود که واتاب ‏های ژرف آن در سده گذشته، جهان دانش‏های زيست شناسی، پزشکی، ژن شناسی، روانشناسی و مردم شناسی را يکباره دگرگون کرد. سترگی چشم انداز تازه داروين در زيست شناسی، وی را در زمره بزرگانی چون؛ گاليله، نيوتن، مارکس و اينشتن در آورد.

داروين برای ما ايرانيان چونان بزرگان ديگری که نام بردم، تنها نامی بيش نيست. ما نيز چون ديگر مردمان پيرامونی، هماره ناآگاه از رويدادهای ژرف و تاريخ ساز می مانيم و بی بهره از برآيندهای آن. اين برآيندها هميشه تنها دانشی نيست و رويه‏ ها و سويه ‏هايی گوناگونی دارد که گاه چشم‏ انداز انسان را هستی دگرگون می ‏کند و زمينه ‏ساز فرصت‏ های تازه ی  اقتصادی و بازرگانی می شود.

..............