گـُوبـــاره

روندها و رويدادهای چند دهه گذشته، جان و جهان مردم همه سرزمين‏ها را دستخوش دگرگونی‏های بنيادی کرده است. برخی از اين دگرگونی‏ها بازتاب‏های دامنه داری در چگونگی شکل گيری آينده خواهد داشت. پيدايش خبررسانی آنی، خيزش اقتصادی کشورهای خاور دور، بويژه چين و هند، دسترسی بسياری از مردم جهان به دريای بی پايان نمای اطلاعات در اينترنت، گسترش ناگهانی آموزش دانشگاهی در کشورهای پيرامونی و دسترسی همگانی دختران و پسران جوان بدان در شهرهای بزرگ آن کشورها و سيل سرگردان پناهنده و مهاجر درهمه جای جهان، نمونه‏هايی از رويدادها و روندهای روزگار نزديک گذشته است که در آينده، همگان را ناگزير از بازنگری پنداره‏ها و انگاره‏هايشان درباره کيستی و چيستی انسان و جهان خواهد کرد.

پايانداد بسياری از آزمايش‏های روانشناسيک درباره پيوند جانوران با زيستبومشان نشان داده است که آنگاه که شمار جانوری در زيستگاهش فراتر از تاب طبيعی آن زيستگاه می‏رود، شيوه رفتارها و کردارهای آن جانور، اندک اندک به گونه شگفت‏آوری دگرگون می‏شود و خشم و خشونت و خونريزی، جايگاه بالاتری در فهرست رفتارها و کردارهای روزمره نسل آن جانور می‏يابد. اين چگونگی در ميان گروه‏های انسانی به جنگ راه می‏برد. افزايش جمعيت هر جانور درزيسبومش پيوندی وارون با سازه‏های زيستی دارد وهر چه جمعيت بيشتر می‏شود، رقابت برسر زمين و خوراک و نوشاک و پوشاک بيشتر می‏شود.

پنجاه سال پيش، بخش بزرگی از مردم خاور دور، تهيدست و اندکخوربودند. امروز گرفتن بازار چين که بازارهای همه جهان را گرفته است، سبب شده است که مليون‏ها چنينی به شعار " مصرف بيشتر، زندگی بهتر"، ايمان بياورند و با ديگر مردم جهان در ريخت و پاش همراه و همگام شوند. اين چگونگی تقاضا برای هرگونه مواد خام را افزايش داده است. اما چون عرضه بسياری از اين مواد یکنواخت و فوران ناپذير ا‏ست، بهای بسياری از مواد کانی و کشاورزی گرانتر و ناياب‏تر از گذشته است. افزايش مشتری در ميدان اقتصاد، بازتابی مانند افزايش جمعيت دارد و تنش‏های اجتماعی و سياسی را افرون می کند.

در کشورهای کانونی، بالا رفتن بهای مواد مورد نياز روزمره مردم، کيفيت زندگی را کاهش می‏دهد اما در کشورهای پيرامونی به شورش و بلوا کشيده می‏شود و حکومت و جامعه را بهم می‏ريزد. آنچه امروز در تونس و مصر و اردن و سودان می‏گذرد، نمونه‏هايی از اين چگونگی‏ست. در يونان و پرتغال و اسپانيا و انگليس و ايرلند هم قيمت‏ها افزايش چشمگيری داشته است، اما در هيچکدام از آن کشورها سخن از انقلاب و زنده باد و مرده باد نيست.

پنچاه سال پيش، بخش اندکی از دانش آموزان به دانشگاه راه می‏يافتند. امروز يکی از بزرگترين گرفتاری‏های اجتماعی و اقتصادی همه کشورهای جهان‏، داشتن لشکر بزرگی از بيکارگان دانشگاه رفته و دوره ديده است. لشکر بيشمارشهروندانی که خود را دارای حقوق انسانی می دانند و از حکومت‏های خود جهانی درخور انسان امروزی و شهرزی می‏خواهند. هيچ حکومتی نيز ديگر نمی‏تواند شهروندانی اين چنينی را با وعده سرخرمن، سرگرم کند.

پنجاه سال پيش کسی کارچندانی به کار مردم کشورهای ديگر نداشت. امروز همه رويدادهای جهانی روز و شب از راه تلويزيون و اينترنت به خانه‏های بسياری از مردم جهان راه می‏يابد و در روستای دور افتاده‏ای در اقليد، برای سلامت معدنچيان شيلی که در زير آوار مانده‏اند، آش نذری می پزند. امروز جهان به روستای کوچکی می‏ماند که اهالی آن چشم‏اندازی جهانی دارند.

پنجاه سال پيش....... بس است. جان سخن اين که انسان در آستانه روزگار تازه‏ای‏ست که ما را ناگزير از بازتعريف انسان و جهان خواهد کرد. روزگاری که در آن هر روز رکوردهای کهنه شکسته خواهد شد.

گـُوبـــاره

Sunday, February 13, 2011

جريان از اين قرار است که....

نوشته های ديگر:

پيوندها:

بايگــانی:

گـُوبـــاره

	Sunday, February 13, 2011 جريان از اين قرار است که.... روندها و رويدادهای چند دهه گذشته، جان و جهان مردم همه سرزمين‏ها را دستخوش دگرگونی‏های بنيادی کرده است. برخی از اين دگرگونی‏ها بازتاب‏های دامنه داری در چگونگی شکل گيری آينده خواهد داشت. پيدايش خبررسانی آنی، خيزش اقتصادی کشورهای خاور دور، بويژه چين و هند، دسترسی بسياری از مردم جهان به دريای بی پايان نمای اطلاعات در اينترنت، گسترش ناگهانی آموزش دانشگاهی در کشورهای پيرامونی و دسترسی همگانی دختران و پسران جوان بدان در شهرهای بزرگ آن کشورها و سيل سرگردان پناهنده و مهاجر درهمه جای جهان، نمونه‏هايی از رويدادها و روندهای روزگار نزديک گذشته است که در آينده، همگان را ناگزير از بازنگری پنداره‏ها و انگاره‏هايشان درباره کيستی و چيستی انسان و جهان خواهد کرد. پايانداد بسياری از آزمايش‏های روانشناسيک درباره پيوند جانوران با زيستبومشان نشان داده است که آنگاه که شمار جانوری در زيستگاهش فراتر از تاب طبيعی آن زيستگاه می‏رود، شيوه رفتارها و کردارهای آن جانور، اندک اندک به گونه شگفت‏آوری دگرگون می‏شود و خشم و خشونت و خونريزی، جايگاه بالاتری در فهرست رفتارها و کردارهای روزمره نسل آن جانور می‏يابد. اين چگونگی در ميان گروه‏های انسانی به جنگ راه می‏برد. افزايش جمعيت هر جانور درزيسبومش پيوندی وارون با سازه‏های زيستی دارد وهر چه جمعيت بيشتر می‏شود، رقابت برسر زمين و خوراک و نوشاک و پوشاک بيشتر می‏شود. پنجاه سال پيش، بخش بزرگی از مردم خاور دور، تهيدست و اندکخوربودند. امروز گرفتن بازار چين که بازارهای همه جهان را گرفته است، سبب شده است که مليون‏ها چنينی به شعار " مصرف بيشتر، زندگی بهتر"، ايمان بياورند و با ديگر مردم جهان در ريخت و پاش همراه و همگام شوند. اين چگونگی تقاضا برای هرگونه مواد خام را افزايش داده است. اما چون عرضه بسياری از اين مواد یکنواخت و فوران ناپذير ا‏ست، بهای بسياری از مواد کانی و کشاورزی گرانتر و ناياب‏تر از گذشته است. افزايش مشتری در ميدان اقتصاد، بازتابی مانند افزايش جمعيت دارد و تنش‏های اجتماعی و سياسی را افرون می کند. در کشورهای کانونی، بالا رفتن بهای مواد مورد نياز روزمره مردم، کيفيت زندگی را کاهش می‏دهد اما در کشورهای پيرامونی به شورش و بلوا کشيده می‏شود و حکومت و جامعه را بهم می‏ريزد. آنچه امروز در تونس و مصر و اردن و سودان می‏گذرد، نمونه‏هايی از اين چگونگی‏ست. در يونان و پرتغال و اسپانيا و انگليس و ايرلند هم قيمت‏ها افزايش چشمگيری داشته است، اما در هيچکدام از آن کشورها سخن از انقلاب و زنده باد و مرده باد نيست. پنچاه سال پيش، بخش اندکی از دانش آموزان به دانشگاه راه می‏يافتند. امروز يکی از بزرگترين گرفتاری‏های اجتماعی و اقتصادی همه کشورهای جهان‏، داشتن لشکر بزرگی از بيکارگان دانشگاه رفته و دوره ديده است. لشکر بيشمارشهروندانی که خود را دارای حقوق انسانی می دانند و از حکومت‏های خود جهانی درخور انسان امروزی و شهرزی می‏خواهند. هيچ حکومتی نيز ديگر نمی‏تواند شهروندانی اين چنينی را با وعده سرخرمن، سرگرم کند. پنجاه سال پيش کسی کارچندانی به کار مردم کشورهای ديگر نداشت. امروز همه رويدادهای جهانی روز و شب از راه تلويزيون و اينترنت به خانه‏های بسياری از مردم جهان راه می‏يابد و در روستای دور افتاده‏ای در اقليد، برای سلامت معدنچيان شيلی که در زير آوار مانده‏اند، آش نذری می پزند. امروز جهان به روستای کوچکی می‏ماند که اهالی آن چشم‏اندازی جهانی دارند. پنجاه سال پيش....... بس است. جان سخن اين که انسان در آستانه روزگار تازه‏ای‏ست که ما را ناگزير از بازتعريف انسان و جهان خواهد کرد. روزگاری که در آن هر روز رکوردهای کهنه شکسته خواهد شد. E.Harandi 2:26 AM Post a Comment Comments: سلام. ارادتمندم. خیلی وقت است که می‌آیم. اما کامنت نمی‌گذارم. راستش بلد نبودم! باید یک وقت اساسی بگذارم و تمام بایگانی نوشته ها را بخوانم!. بهرحال بعد از مدتها دوباره سلام. # posted by مهدی کامرانی : 5:42 PM درود بر مهدی خان کامرانی، مهدی جان، خوشحال شدم. البته من چنديست که چيزی در اينجا ننوشته‏ام. نوشته‏های تازه مرا می‏توانيد در اينجا بخوانيد: http://www.akhbar-rooz.com/author.jsp?authorId=110 کامران و کامروا باشی ابراهيم # posted by Anonymous : 1:21 PM Post a Comment	يادداشت های ابراهيم هرندی پُسـت نوشته های ديگر: کـتاب‏های من مقاله برآيش هسـتی شعـــر طنـــــز پيوندها: آوازهای روزانه نياک کتاب سنج سـکولاريزم نو عبدالقادر بلوچ مجتبا آقايی کابوس اقليمی شراگيم انديشه و خيال آزاده سليمانی بايگــانی: August 2004 January 2005 May 2005 August 2005 September 2005 October 2005 November 2005 December 2005 January 2006 February 2006 March 2006 April 2006 May 2006 June 2006 July 2006 August 2006 September 2006 October 2006 November 2006 December 2006 April 2007 May 2007 June 2007 July 2007 August 2007 September 2007 October 2007 November 2007 December 2007 January 2008 February 2008 March 2008 April 2008 May 2008 June 2008 August 2008 September 2008 October 2008 November 2008 December 2008 February 2009 March 2009 April 2009 May 2009 August 2009 September 2009 October 2009 November 2009 December 2009 January 2010 April 2010 May 2010 August 2010 September 2010 November 2010 December 2010 January 2011 February 2011 July 2011 October 2011 November 2011 December 2011