شــعر  

 واژگان که می شورند

تو کیستی که به آن ها بخندی

و با پوزخند تاریخی ات

که یادگار دوران پارینه سنگی ست

راه بر آنها ببندی؟

خون، خاستگاه رهایی انسان

از تهی مایگی و بی خویشی ست

و هماره روزنی

برای رسیدن به خورشید می جوید

بگذار تا بهار

برهنه بیاید

بروید

و بیهودگی ها و بی خودی ها را درو کند

چه برهانی از نرگسی بُراتر

و چه منطقی از عطر باد آورده ی بنفشه در نوروز

رساتر است؟

تو  کیستی

که دل به توره و تبلیس سپرده ای

و ما را به انابه و تعویذ می خوانی

به ستوه آمده ام از دست تو

بگذار تا هرچه باید

بیاید

و بهار،

چونان همیشه

بنفشه بکارد

بردامنه ی خونبار البرز

بگذار تا عشق

بروبد از این خاک

هرچه بی ما برای ما ساخته اند

پرداخته اند

آورده اند و انداخته اند

بگذار تا ما رهروان راه خود باشیم.

سـنگبارِ حادثه 

رود

بی تاب و بی قرار

غُران بسوی دره روان است

درجُلگه

نرم در جریان است

ای سنگبارِ حادثه!

ای سنگبارِ حادثه!

نوروز 

نوروز آمد

بی نور و سور و سرور

بی گندمِ سبز و سفره

 و بهار

دامن گلدارش را

برشهرهای سوخته گسترد

دلقک وار

اکنون ماه،

قندیل غنوده ای ست

آویخته برگذرگاهی بی گذار

و چمن،

چراغ سبز راهی به بیراهی

پنجره ها، حنجره های خالی از جوانه و جنون اند

و بُغضی گلوگیر

جای خالی نسیم را گرفته است

همه ی خیابانهای تنِ شهر

تیر می کشند.

وای اگر برندارد جهان را از جا

یادِ جان های جوانی 

که روشن، از آب و آتش گذشتند

دست خـــدا 

در گرماگرم گمانه زنی درباره ترورِ رهبر معزز، دایره ارشادِ سپاه، با انتشار بیتی بندِ تنبانی نشان داد که دست چه کسی در این نابکاری در کار بوده است.

امان از دستِ این پدر و پسر! 

ما همه بی هم هستیم 

 ما همه بی هم هستیم

بی هم در عالم هستیم

هرچند یک به یک در

خطِ مقدّم هستیم

از همدگر گریزان

هستیم و بی غم هستیم

یک دسته حزب اللهی

اهل مُحرّم هستیم

یک دسته شاه اللهی

درهم و برهم هستیم

برخی چپول و بی پول

حقِ مسلّم هستیم!

ما دو به دو زیادیم

گر یک به یک کم هستیم

ما دشمنان خویشیم

با تو دمادم هستیم

"آباد باش ای ایران"

ما پات محکم هستیم

"دل شاد باش ای ایران"

ما نیز کم کم هستیم

"از ما فرزندان خود"

بگذر که بی هم هستیم