روزگار ما،
دوران حکومت مردان پوشالی ست. تاریخِ زیسته ی انسان تاکنون نشان داده است که جنگ،
قحطی، انقلاب، کودتا، رکودِ پایدارِ اقتصادی، رویدادهای ناگوارِ طبیعی چون؛ زلزله،
آتشفشان، بیماریهای واگیر و فراگیرِ میکروبی و ویروسی، با برهم زدنِ نظمِ موجود،
ژرفساخت های اساسیِ جامعه را درهم می ریزد و انسان را آسان به خوی جانوری و جنگلی
اش نزدیک می کند و زمینه سازِ پیدایشِ حاکمانِ دیوگون و درنده خو می شود. این
چگونگی را نامیزانیِ ترازهای اقتصادی و فرهنگی، پیدایش رسانه های روانگردانِ
همگانی و کاربردِ هوش مصنوعی در شیوه های فریب و نیرنگ، افزایش داده است. این گونه
است که افرادِ پوشالی در روزگار ما بسیار آسان تر و ارزان تر برجسته می شوند و به
دایره قدرت راه می یابند. در پیوند با ایران باید جنگ را نیز به این فهرست افزود
زیرا در زمانِ جنگ مردم به هر کور سویی هرچند دروغین و شهابوار دل می بندند و
هرگونه پیام آرامش و نظمی را از ویرانی و آسیمه سری بهتر و برتر می انگارند.
دنبــــاله
