زنـدگی بی فـانـد 

 اندک اندک جمع مستان می رسند

(مولوی)

.........

دسته دسته فاندگیران می رسند

نرم نرمک، این سفیران می رسند

از اروپا، از کانادا، امریکا

گاه از ایرانِ ویران می رسند

هرکجا باشد بساط فاند و باند

این چک و سفته پذیران می رسند

مفتخوارانِ کثیفِ خود فروش

در کفِ دشمن اسیران، می رسند

این قلندرهای مُخ-زن، فوج فوج

چون وکیلان و وزیران می رسند

مثل آب گندبارِ بامداد

توی جوهای شمیران، می رسند

هرکجا که لُفت و لیسی کردنی ست

ناگهان این شرزه شیران می رسند

هارت و پورتی می دهند از خود نشان

وقتی از راه این دلیران می رسند

با شعارِ "زنده باد" و "مرده باد"

بعد از آن، "پاینده ایران"، می رسند

گه شبیه لات و لوتان، گاه نیز

در لباس سردبیران می رسند

فاندگیری کسب و کاری عالی است

زنـدگی بی فـاند، خـر- حمـالی اسـت!