DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> گـُوبـــاره <$BlogRSDUrl$>

گـُوبـــاره
 

Sunday, July 21, 2013



فـــرازی از کــــتابی:

"يکی نه خود خواندی، نه ديگران" 

هرکسی سه نفر است. يکی کودکی که در درون او می زيد و سن و سال سرش نمی شود. ديگری مادر و يا پدر و يا پدر و مادر گونه ای که الگوی رفتاری و کرداری اوست و سومی انسانی که می خواهد باشد و نيست. 

اولی هلهله گر و پايکوب و دست افشان و شوخ و شنگ و شورانگيز است. بسيارانی خوش می دارند که دلشان هميشه در دست اين يکی باشد و بازيگوشی کند و هوايی باشد و آسان گير و آتش افروز و خوش. کسانی که اين شخصيت در وجودشان بر آن دو ديگر چيره می شود، نوآور و تازه خواه و آسان گير و مرزنشناس و دل به هزار جا هستند. بسياری از هنرمندان اين چنين اند. 

گرفتاری آن هايی که گرفتار اين شخصيت هستند، اين است که در رفت و آمد و نشت و برخاست با ديگران کودکی می کنند و هماره در پی يافتن ِپدر و يا مادر و يا بزرگسالی هستند که با آنان رفتاری کودکانه داشته باشد. 

نفر دومی - يعنی شخصيت دومی انسان - جدی و سنگين و رنگين و اهل اخلاق و آداب و ادب و هنجارهای اجتماعی ست. آنان که دل به اين يک می سپارند و اين شخصيت را در ذهن خود ميدان می دهند، بيشترسختگير و نکته دان و عيب جو و پندآموزند. اينان همانانی هستند که هميشه نيمه خالی ليوان را میبينند و هماره از همه چيز و همه کس، دلزده و ناشادمان و بستانکارند. اين کسان در هر رويداد و روندی در پی کمی ها و کژی ها و کاستی ها می گردند و آن ها را درشت و برنما و پرنما می کنند. آنان همچنان، به ديگران از ديد ِ پدر و يا مادری همه- دانا و برترانديش می نگرند و آنان را کودکانی آرام و رام و سهل انگار و مهار شدنی می خواهند. 

اين بيچاره ها نه خودشان در زندگی روز خوش می بينند و نه دروبری هايشان. اين ها همان کسانی هستند که پدران و يا مادرانی سختگير و تلخ جان و گزنده و زهرپاش داشته اند و يا دارند و رفتارها و کردارهای آنان را – ای بسا بی که بدانند و يا بخواهند – الگوی رفتاری و کرداری خود کرده اند. اينان تنها می زيند و تنها می روند. 

سومی آنی ست که نيست. ابر انسانی ايده آلی و يکسان- نگر که خود را از ديگران برتر و بهتر نمی داند و همگان را داری حقوقی برابر می پندارد. اين يک، نه خود را بزرگسال تر از آن که هست می پندارد و نه ديگران را کوچک ترا از آن که هستند. نه در حق کسی ناخواسته پدری می کند و نه در برابر وی کودکی. چنين است که می گويم اين آنی ست که نيست. چنين ذهنيتی تنها در فرهنگی دموکراتيک شکل می گيرد. پس بيخود در ميان دور و بریهای دنبالش نگرديد. 







Post a Comment
Comments: Post a Comment
Free counter and web stats